Kilkudziesięcioletni hol recepcyjny hotelu, z wpływami latynoskimi, był utrzymany w ciepłych, kojących, ciemnych odcieniach, ale instynkt Deckera kazał mu się skoncentrować na ludziach wokół. Załatwił pokój i gdy szedł z powrotem na parking, znowu sprawdził, czy nikt go nie obserwuje. Trzeba z tym skończyć, powiedział do siebie. Już nie muszę żyć w taki sposób. Na podjazd prowadzący do piętrowego parkingu wszedł za nim mężczyzna z brodą w kolorze soli z pieprzem, w spodniach khaki i niebieskim letnim swetrze, na tyle obszernym, że z łatwością można było ukryć pod nim pistolet. Decker przystanął obok swojego samochodu, wyjął kluczyki, gotów ich użyć jako broni. Odetchnął, gdy mężczyzna wsiadł do Rangę rovera i odjechał. Trzeba z tym skończyć, powtórzył sobie. Celowo nie patrzył za siebie, gdy jechał na parking La Fondy i niósł walizkę do pokoju. Specjalnie jadł kolację siedząc plecami do wejścia do jadalni. Z rozmysłem poszedł na wieczorny bezcelowy spacer po centrum, wybierając kiepsko oświetlone miejsca. W małym, zalesionym parku, w pobliżu wybetonowanego kanału, z cienia wyłoniła się jakaś postać. Dawaj portfel. Deckera zamurowało. Mam pistolet. Powiedziałem, dawaj ten pieprzony portfel. Decker przyglądał się młodemu ulicznikowi, którego ledwo było widać. Nie mógł się powstrzymać. Zaczął się śmiać. Co cię tak, kurwa, śmieszy?

(Reklama: bramy gara¿owe , systemy alarmowe ,Mp3 darmowe )